Vorige week schreef ik over de 10 signalen van weinig zelfvertrouwen. Herkende je bepaalde signalen bij jezelf? Lees dan verder om te ontdekken wat de oorzaken kunnen zijn.
Vaak schrijven we ons negatieve zelfbeeld en onzekerheid aan de verkeerde oorzaken toe. We denken bijvoorbeeld dat het door ons uiterlijk komt en gaan daar dan aan werken.
Op deze manier maskeren we het echte probleem door een direct zichtbaar probleem. Hierdoor blijven de onderliggende emoties onverwerkt en blijven ons negatieve zelfbeeld en onzekerheid bestaan. Vroeg of laat zal dan ook ons echte probleem weer de kop steken.
Diepere oorzaken negatief zelfbeeld
Wil je dus werken aan je zelfvertrouwen, dan is het belangrijk dat je eerst bepaalt wat de diepere oorzaken zijn. Om die te achterhalen is een kijkje in je jeugd nodig, want dat is de periode waarin ons zelfbeeld en eigenwaarde worden opgebouwd of afgebroken.
Invloed van ouders Ouders spelen een belangrijke rol bij het opbouwen van de eigenwaarde van hun een kind. Wanneer ouders de neiging hebben hun kind te beïnvloeden met de reflectie van hun onvervulde dromen of een hoog verwachtingspatroon van hun kind hebben, is de kans groot dat het kind faalangst en schuldgevoelens zodra het hieraan niet aan kan voldoen.
Als ouders zelf een laag gevoel van eigenwaarde of een negatieve kijk op het leven hebben en zullen zij deze gedachtepatronen doorgeven aan hun kinderen en zo hun eigenwaarde negatief beïnvloeden.
Overmatige kritiek Wanneer een kind steeds weer te horen krijgt wat er mis met haar is, zal ze hierin gaan geloven en brokkelt haar gevoel van eigenwaarde af.
Misbruik, mishandeling en verwaarlozing Ervaring met verbaal, emotioneel, fysiek of seksueel misbruik is zeer nauw verbonden met een gebrek aan zelfvertrouwen. Dit komt doordat de dader het slachtoffer het gevoel geeft dat ze onbelangrijk en onwaardig is.
Pesten Wanneer een kind wordt gepest, stimuleert dit de gedachte dat zij het niet waard is om respectvol en eerlijk te worden behandeld. Veel pestkoppen hebben zelf ook een laag zelfbeeld, alleen schermen zij zich af door anderen te kwetsen in plaats van zichzelf.
Ontbreken van liefde en veiligheid Voor een kind zijn liefde en veiligheid de eerste basisbehoeften. Als deze basisbehoeften ontbreken, mist het kind de erkenning en waardering die hard nodig is voor de ontwikkeling van eigenwaarde en zelfvertrouwen.
Idealistisch lichaamsbeeld Door zich te vergelijken met anderen of een onrealistisch ideaal zoals weergegeven in tijdschriften of op tv, raakt een kind onzekerheid over hoe zij er zelf uit ziet. Ook gepest of geplaagd worden over lichaam of uiterlijk heeft grote negatieve gevolgen voor het zelfbeeld.
Behoefte aan goed te zijn Een kind wil graag voldoen aan de verwachtingen, regels en normen die in hun omgeving gelden. Indien zij daar niet aan kan voldoen, bijvoorbeeld doordat de regels onduidelijk of te streng zijn, kan een kind zich schuldig gaan voelen en nog harder en beter haar best doen. Dit kan leiden tot ongezond perfectionisme en faalangst.
Laatste berichten van Daphne Vrolijk (toon alles)
- Hoe krijg je iedere dag inspiratie? - 19 juni 2013
- 5 Time Management Tips voor Vrouwelijke Ondernemers - 19 juni 2013
- Gezocht: vrouwelijke ondernemers rolmodellen - 19 juni 2013
Te weinig zelfvertrouwen komt idd door signalen uit het gezin van herkomst, door ongepaste zorgpatronen, verwaarlozing, alle soorten misbruik, en parentificatie. Ik maak me ernstig zorgen over sommige kinderen. Maar er valt weinig aan te doen als ouders niet willen of kunnen kijken naar hun eigen tekortkomingen en hun eigen systemen. Veel ouders leven nog in de roulerende rekening, en projecteren deze onbedoeld op hun kinderen. Ik heb dit zelf ook volop gedaan, en haal nu nog de zure vruchten binnen.
Nu ik zelf contextuele hulpverlener ben voel ik me dankbaar om de vastgeroeste patronen waarin mensen leven, via onderzoeksvragen zichtbaar te mogen maken bij hen die om hulp komen vragen.
Jonge ouders van nu lopen ook net zo goed als iedereen, tegen problemen aan die zo oud zijn als de mensheid. Het niet gehoord zijn. Het niet gezien worden. Wat ik nu vooral om me heen zie, dat het kind de ouderlijke aandacht moet delen met zoveel andere prioriteiten van ouders: telefoon, computer, e.d.
Een oplettende ouder stelt de prioriteiten en streeft ernaar om rechtvaardig te zijn. Dit begint bij het grondrecht van uniekheid en wederkerigheid. Te weinig zelfvertrouwen ontwikkelen is dus ook onrechtvaardig met jezelf omgaan. Wederkerig zijn met jezelf is ook een pre voor ieder mens.
Onderzoek als ouder voortdurend je eigen motivaties. Wat is belangrijk? Je kind, jezelf, je carriere, je tijd? Wat verlies je als je prioriteiten veranderen?
Ook zijn er kinderen die met een label rondlopen, bijv. add, adhd. Tegenwoordig hoor je veel vaker, dat gezonde wat actievere kinderen dit label eventjes opgeplakt krijgen!! Bijten, schoppen slaan, projecteren, beschuldigen, allemaal signalen van onrecht, pijn en ongenade in het leven van onze kinderen. Veel van deze kinderen worden dan in een onderzoekstraject geplaatst, maar ik denk soms wel eens, misschien kunnen de ouders beter in zo’n traject geplaatst worden.
Veel ouders begrijpen vaak niet dat zij degenen zijn die deze zorgwekkende patronen bij hun kinderen hebben opgeroepen, vanuit hun eigen onopgeloste onverwerkte emoties. Denkbeelden, twijfels, angsten en onwetendheid over zaken en situaties, over van alles en nog wat, die ouders mogelijk hebben, kunnen kinderen ook blokkeren in hun eigenheid. Ook ongenade in het gezin van herkomst kan leiden tot onechte persoonlijkheden.
Uniekheid moet ernstig bewaakt worden in deze tijd, maar ook aangestuurd worden vanuit een rust en discipline. Ouders help jezelf en je kinderen, kijk naar wie je zelf bent, voortdurend, een scherpte komt pas tot stand door een regelmatig contact met de slijpsteen. Dus als ouder moet je jezelf constant op de slijpsteen plaatsen, dit is echt geen luxe. Ik hoor vaak dat kinderen schuldig gemaakt worden aan de onverwerkte emoties van de ouders. De gevoelens van onmacht worden dan doodleuk op het kind geprojecteerd.
Beste Zoe, hartelijk dank voor je uitgebreide reactie.
Inderdaad kan weinig zelfvertrouwen ontstaan door de invloed van de ouders. Veel ouders hebben zelf ouders gehad die hun eigenwaarde negatief hebben beïnvloed. Hierdoor zijn ze vaak onbewust van wat ze doen; ze kennen geen andere manier. De impact op het kind kan hoe dan ook groot zijn en hun volwassen leven beïnvloeden. Gelukkig kunnen wij hulpverleners hierin veel betekenen door de (beladen) emoties uit het verleden te minimaliseren, patronen te doorbreken en hun zelfvertrouwen te laten groeien.
Hartelijke groet, Daphne
hoi Daphne, bedankt voor je aardige reactie.
Ik heb je ontmoet tijdens een workshop van Ruud Brouwer, in Rotterdam, we hebben even met elkaar gesproken. Ik voel me er nu onprettig bij mijn internet naam gebruikt te hebben, namelijk zoe. Mijn echte naam is maatje Langbroek , en ik heb me aan je voorgesteld als contextueel hulpverlener. Ik vind het beter om reacties te plaatsen via een internet naam. Nu deze niet geplaatst is is het onnodig de naam te gebruiken. Dat is veel eerlijker. En als Maatje een antwoord terug geven.
Ik heb je naam genoemd bij een andere coach, ze is pas begonnen met haar bedrijf. Ze ging op je site kijken en werd dol enthousiast.
Hartelijke groet van maatje Langbroek uit Vlaardingen
Hoi Maatje,
Leuk je hier opnieuw te ‘ontmoeten’! Bedankt voor je openheid en het noemen van mijn naam bij een andere coach.
Doordat ik een tijdje geleden zeer veel spam via face book kreeg. is het momenteel niet mogelijk om een link daarvan te plaatsen (vandaar dat ik een spatie tussen face en book heb gezet).
Hartelijke groet en tot ziens/horens, Daphne